„Trwajcie w Panu, umiłowani!”Drodzy Parafianie! Zacni Goście!Przed nami czas budzenia sumień... Czas pogłębionej formacji... Czas wielkopostnych Rekolekcji parafialnych. Cieszymy się na wspólne spotkania. Zapraszamy na rekolekcyjną drogę! Wspólnym mianownikiem tego rekolekcyjnego czasu będzie umocnienie naszej wiary. Rekolekcje są zaproszeniem do autentycznego i nowego nawrócenia się do Pana, jedynego Zbawiciela świata. Mimo różnych trudności dnia codziennego, mimo przeróżnych obostrzeń i społecznego dystansu nie możemy ustawać w pogłębianiu i ożywianiu naszej wiary. Trzeba nam wracać do naszych korzeni, do chrztu świętego, który uczynił nas dziećmi Bożymi i dał nam nowe życie w Chrystusie. Zatem Rekolekcje parafialne to okazja, by trwać przy Bogu. Temat zaczerpnęliśmy z listu św. Pawła do Filipian (4,1) –„trwajcie w Panu, umiłowani”. Można to ująć także nieco inaczej: trwajcie mocni w wierze, a nasza wiara wzmacnia się życiem sakramentalnym. W pierwszy dzień chcemy powiedzieć sobie, że wierzyć to znaczy być wprzyjacielskiej relacji z Jezusem. Posłuży nam tu piękny obraz ikony przyjaźni. Kolejne dni to trzy sakramenty: chrzest i co z niego wynika dla naszej codzienności, sakrament pokuty i pojednania z uwzględnie-niem tematyki odpustów zupełnych i trzeci dzień to zagadnienie związane z darem Eucharystii. Plan rekolekcji raczej klasyczny, z naukami online dla dzieci i wieczornymi katechezami dla wszystkich. Ze względu na maryjny charakter parafii każdego dnia chcemy gromadzić się na modlitwie różańcowej o godz. 20:30. Będą także okolicznościowe nabożeństwa. Zapraszamy do budowania wspólnoty i wielkopostnego wysiłku!

Wasi Duszpasterze

Rekolekcje prowadzą:Homilie: ks. GrzegorzKatechezy dla dzieci: ks. Rafał, ks. Dorian i TowarzyszeKatechezy dla młodzieży i dorosłych: ks. Dorian, ks. Łukasz

Plan rekolekcji: https://mb-rozancowa.one.pl/images/styczen-marzec2020/Rekolekcje_Wielkopostne_2021.pdf

Dziś IV Niedziela Wielkiego Postu nazywana jest niedzielą Laetare. Jej nazwa pochodzi od słów antyfony na wejście:

„Raduj się, Jerozolimo,

zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie.

Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni,

weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy.”

 To wezwanie do radości wydaje się czymś niezwykłym, jeśli zważymy na fakt, że właśnie jesteśmy na półmetku Wielkiego Postu. A jednak – w tym czasie pokuty słyszymy nawoływanie do tego, by się radować. Kościół odpowiada na to wołanie. Dziś kapłani przyodziewają różowe szaty, porzucają wielkopostny fiolet. Dziś też można ozdabiać ołtarz kwiatami i podczas liturgii używać instrumentów muzycznych.

Droga Krzyżowa w naszej kaplicy w każdy piątek przed Mszą Świętą o godz.16.30, natomiast Gorzkie Żale w niedziele o godz.15.00.

W naszej kaplicy codziennie zapraszamy o godz.15.00 na Koronkę do Bożego Miłosierdzia oraz Różaniec w intencji przebłagania i zadośćuczynienia za nasze grzechy i całego świata.

Dziś rozpoczynają się parafialne rekolekcje wielkopostne pod hasłem "Trwajcie w Panu, umiłowani". Również w naszej kaplicy każdego dnia będzie można wysłuchać nauki ogólnej podczas każdej Mszy Świętej.

Zachęcamy do zapoznania się z planem rekolekcji parafialnych. Zapraszamy do budowania wspólnoty i wielkopostnego wysiłku!

Całość ogłoszeń parafialnych: https://mb-rozancowa.one.pl/ogloszenia-parafialne.html.

Zapraszamy do korzystania z indywidualnej Adoracji Pana Jezusa ukrytego w Tabernakulum w naszej kaplicy.

Zapraszamy do oglądania transmisji Mszy Świętych i łączenia się z kaplicą bezpośrednio z strony naszej https://www.kaplicabrada.katowice.opoka.org.pl/index.php/kamera-on-line lub kanału Kaplica Brada na Youtube. Kanał zawiera wszystkie nagrane jak i bieżące transmisje.

Zachęcamy również do subskrypcji kanału Kaplica Brada.

Dziś III Niedziela Wielkiego Postu.

Droga Krzyżowa w naszej kaplicy w każdy piątek przed Mszą Świętą o godz.16.30, natomiast Gorzkie Żale w niedziele o godz.15.00.

W naszej kaplicy codziennie zapraszamy o godz.15.00 na Koronkę do Bożego Miłosierdzia oraz Różaniec w intencji przebłagania i zadośćuczynienia za nasze grzechy i całego świata.

Zapraszamy do korzystania z indywidualnej Adoracji Pana Jezusa ukrytego w Tabernakulum w naszej kaplicy.

Zapraszamy do oglądania transmisji Mszy Świętych i łączenia się z kaplicą bezpośrednio z strony naszej https://www.kaplicabrada.katowice.opoka.org.pl/index.php/kamera-on-line lub kanału Kaplica Brada na Youtube. Kanał zawiera wszystkie nagrane jak i bieżące transmisje.

Zachęcamy również do subskrypcji kanału Kaplica Brada.

Całość ogłoszeń parafialnych: https://mb-rozancowa.one.pl/ogloszenia-parafialne.html

Dziś II Niedziela Wielkiego Postu.

W tym tygodniu przypada pierwszy czwartek, pierwszy piątek i pierwsza sobota miesiąca. Okazja do spowiedzi świętej w naszej kaplicy przed każdą Mszą Świętą.

Droga Krzyżowa w naszej kaplicy w każdy piątek przed Mszą Świętą o godz.16.30, natomiast Gorzkie Żale w niedziele o godz.15.00.

W naszej kaplicy codziennie zapraszamy o godz.15.00 na Koronkę do Bożego Miłosierdzia oraz Różaniec w intencji przebłagania i zadośćuczynienia za nasze grzechy i całego świata.

Zapraszamy do korzystania z indywidualnej Adoracji Pana Jezusa ukrytego w Tabernakulum w naszej kaplicy.

Zapraszamy do oglądania transmisji Mszy Świętych i łączenia się z kaplicą bezpośrednio z strony naszej https://www.kaplicabrada.katowice.opoka.org.pl/index.php/kamera-on-line lub kanału Kaplica Brada na Youtube. Kanał zawiera wszystkie nagrane jak i bieżące transmisje.

Zachęcamy również do subskrypcji kanału Kaplica Brada.

Całość ogłoszeń parafialnych: https://mb-rozancowa.one.pl/ogloszenia-parafialne.html

Słowo pasterskie Arcybiskupa Katowickiego na I Niedzielę Wielkiego Postu 2021 r.

Bracia i Siostry w Chrystusie!

1. Pierwsze zdanie odczytanego fragmentu Ewangelii brzmi: Duch wyprowadził Jezusa na pustynię (Mk 1,12). Czas odosobnienia poprzedza chrzest Jezusa w Jordanie, podczas którego Bóg objawia ludziom misję Syna Bożego; jest On tym, który ma wypełnić dzieło zbawienia świata, poprzedzając je realizacją konkretnych działań: niesienie Dobrej Nowiny ubogim, leczenie złamanych serc i głoszenie nadejścia Królestwa Bożego (por. Mk 9,7). Jezus jednak nie spieszy się ze spełnieniem tych wielkich dzieł. Napełniony mocą Ducha Świętego wybiera najpierw ciszę, samotność i umartwienie.

Na progu Wielkiego Postu Kościół zaprasza każdego z nas do przyjęcia tej Jezusowej postawy. Wzywa i nas do wyjścia na pustynię, aby odnowić osobistą relację z Panem Bogiem. Chodzi o takie przeżywanie kolejnych dni Wielkiego Postu, aby nie zabrakło w nich chwil wyciszenia, milczenia, wolności od zalewu naszych umysłów niepotrzebnymi informacjami. Uznanie takiego stylu w życiu duchowym jest przejawem właściwie rozumianej troski o siebie i dopuszczeniem do głosu rodzących się w ludzkiej duszy pytań, dotyczących sensu życia i stopnia osobistego związku z Chrystusem. Czy On jest dla mnie wszystkim? Czy chcę iść Jego drogą?

2. W grudniu ubiegłego roku ukazała się książka papieża Franciszka Powróćmy do marzeń. Droga ku lepszej przyszłości. Ojciec święty zastanawia się w niej nad przyszłością, naznaczoną dramatem pandemii koronawirusa, a także pyta w tym kontekście o rolę Kościoła. Przyszłość dzieli na trzy etapy: czas, by zobaczyć – czas, by wybrać – czas, by działać. Papież proponuje nam trzyetapową metodę ewangelicznej rewizji życia. Warto z niej skorzystać, przeżywając tegoroczny Wielki Post. Proponuję, byśmy w tym samym kluczu spojrzeli dzisiaj na postać Sługi Bożego ks. Jana Machy, którego beatyfikacji oczekujemy
w bieżącym roku.

Czas, aby zobaczyć

Nasz kandydat na ołtarze, ks. Jan Franciszek Macha przyjął święcenia kapłańskie w czerwcu 1939 r. We wrześniu tego samego roku rozpoczął posługę wikariusza w parafii św. Józefa w Rudzie Śl. Razem ze swoimi parafianami mierzył się z okrucieństwem wojny. Jako opiekun i duszpasterz ludzi młodych pracował z harcerzami i studentami. Opiekował się Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży. W grupie młodych zastanawiał się nad sposobami przeciwstawiania się przemocy okupanta, nad możliwością realizacji chrześcijańskiego powołania w czasie działań wojennych. Ks. Jan doświadczył wraz ze swoimi podopiecznymi zawieszenia zajęć w szkołach oraz na uczelniach, likwidacji Śląskiego Seminarium Duchownego i wprowadzenia zakazu działania wszelkich stowarzyszeń i organizacji kościelnych. Przeżył także aresztowanie i osadzenie w obozie koncentracyjnym rodzonego brata Piotra. Na te sytuacje reagował tak, jak mu podpowiadało serce duszpasterza – modlitwą i ufnością Bogu. Prawy chrześcijanin wie – mówił  w jednym z kazań – że Opatrzność Boża, dopuszczając na nas różne przykrości i dolegliwości, nie na to je dopuszcza, by nas dręczyć, lecz aby nas wypróbować, uświęcić i zbawić. […] Wprawdzie zamiary Boże są dla nas często niezrozumiałe, lecz pochodzi to stąd, że my patrzymy tylko na chwilę obecną i chcemy, by ona była dla nas korzystną. Bóg zaś obejmuje swoją opatrznością całe nasze życie i wieczność naszą, by nam ułatwić osiągnięcie ostatecznego celu.

Czas, aby wybrać

Ks. Jan Macha był duszpasterzem bliskim ludziom. Znał realia okupacyjnego życia na Górnym Śląsku, wiedział, że rodzinom osób aresztowanych, a także ukrywającym się polskim działaczom plebiscytowym i powstańcom śląskim brakuje podstawowych środków do życia. W tej sytuacji odkrywał wezwanie do działania i radykalnego naśladowania Jezusa Chrystusa w duchu ośmiu błogosławieństw. Odniósł do siebie słowa Dobrego Pasterza o istocie miłości Boga i bliźniego: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).

Dla Sługi Bożego ks. Jana braćmi najmniejszymi były cywilne ofiary wojny. Wołały one o miłosierdzie i pomoc. Źródłem współczucia dla bliźnich była dla niego codzienna Eucharystia, która aktualizuje sakramentalnie dar, jaki Jezus uczynił z własnego życia przez śmierć na krzyżu dla każdego człowieka i dla całego świata (por. Benedykt XVI, Sacramentum caritatis 88). W ostatnią niedzielę sierpnia 1941 r., tuż przed aresztowaniem, ks. Jan poświęcił swoje kazanie refleksji nad duchowością eucharystyczną. Mówił: Zastanów się, czego wymaga od nas przyjęcie Najświętszego Sakramentu Ołtarza. Po czym dodał: Mocnej i niezłomnej wiary; tego, abyśmy Go często odwiedzali i ubóstwiali w pokorze.

Także dla nas pożyteczne jest zmierzenie się z pytaniem o miejsce i rolę Eucharystii w osobistym życiu oraz w służbie miłości wobec bliźnich. Tajemnica eucharystyczna polega właśnie na tym, że drugiego człowieka kochamy w Bogu i z Bogiem. Warto zatęsknić za spotkaniem z Jezusem eucharystycznym w duchu Jego słów pełnych nadziei: Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię (Mt 11,28). Przyjmijmy z otwartym sercem to zaproszenie. W wyjątkowy sposób realizuje się ono podczas celebracji Mszy św., gdy oddajemy Chrystusowi cześć oraz powierzamy Mu osobiste intencje, szczególnie zaś te sprawy, które niejednokrotnie napełniają bólem nasze serca. Chociaż opieka Bożej Opatrzności nie polega na spełnianiu naszych czysto doczesnych życzeń, to nie ulega wątpliwości, że każdorazowe spotkanie z miłością Boga pokrzepia człowieka i umacnia na drodze do świętości.

Czas na działanie

Gdy celebrujemy Mszę św., powinniśmy być coraz bardziej świadomi,
że ofiara Chrystusa jest dla wszystkich i dlatego Eucharystia przynagla wierzącego, by stawał się „chlebem łamanym” dla innych, a więc by angażował się na rzecz świata bardziej sprawiedliwego i braterskiego (Benedykt XVI, Sacramentum caritatis, 88). Sługa Boży ks. Jan Macha żył Eucharystią, która go przemieniała, umacniając w nim duszpasterską postawę miłości i służby Bogu i człowiekowi. W codziennej pracy przybierała ona kształt inicjatyw charytatywnych, wypływających z miłości miłosiernej. Działalność charytatywną ks. Jana Machy nazwano opieką społeczną. Jego duszpasterskiej trosce o człowieka nie przeszkadzały ówczesne zewnętrzne warunki, wrogość okupanta wobec wszelkich form wsparcia i udzielania pomocy potrzebującym. Eucharystia, która daje życie sprawiała, że ks. Macha stawał się chlebem łamanym dla innych. Ubogim i opuszczonym, nad którymi roztaczał opiekę, gwarantował poczucie bezpieczeństwa i  pewność, że nie są pozostawieni sami sobie. Przez prawie dwa lata wspierał ich duchowo, ale także dostarczał żywność osobom i rodzinom stojącym na skraju egzystencjalnej katastrofy.

Misję miłości ks. Jana przerwano – jakby mogło się wydawać – we wrześniu 1941 r., gdy wpadł w ręce gestapo. Jednak, mimo aresztowania i pobytu w więzieniu, ks. Macha nadal wspierał potrzebujących, polecając ich Bogu w osobistej modlitwie ubogaconej godnym przyjęciem cierpienia. Przesłanie Chrystusowej Ewangelii odkrywał w sytuacji – po ludzku rzecz biorąc –dramatycznej i bez wyjścia. Możemy jedynie przypuszczać, że szczere przyjęcie przykazania: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za  tych, którzy was prześladują (Mt 5,44), wyzwoliło u prześladowanego kapłana potrzebę przebaczenia i wewnętrzną siłę do wyrwania się z pokusy nienawiści wobec oprawców, którzy nad nim się znęcali. Ks. Macha miał w sobie wiele pokoju. Ufał Panu Bogu, a w słowach Zbawiciela odkrywał nie zawsze łatwą do przyjęcia Bożą logikę zysków i strat: […] kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa (Łk 9,24). W czasie pobytu w więzieniu tęsknił za Jezusem eucharystycznym. Dzielił się tą tęsknotą w jednym z listów: Cieszę się, że mogę w każdą niedzielę przyjąć Komunię św. Jest ona moim pocieszeniem. To jest moja siła i nadzieja. Jezus mi dał tyle radości i pomocy, a ja pokładam w Nim nadzieję. Pisał do rodziny: Mam wielką nadzieję w miłosierdzie Boże i Opatrzność Boską. […] Kogo Bóg kocha, temu szuka  schronienia. Trzy godziny przed śmiercią ks. Jan wyznał: Idę przed Wszechmogącego Sędziego, który mnie teraz osądzi. Mam nadzieję, że mnie przyjmie. Moim życzeniem było pracować dla Niego, ale nie było mi to dane. Myśląc o najbliższych, żył nadzieją spotkania się z nimi w wieczności:
Do widzenia, tam w górze, u Wszechmogącego! – napisał im.

Bracia i Siostry!

3. Bezpośrednio przed przyjęciem Komunii św. wypowiadamy słowo AmenNiech się tak stanie! Wyraża ono również naszą gotowość do przyjęcia w życiu woli Bożej. Sługa Boży ks. Jan Macha uznał wolę Pana Boga najpierw w przyjęciu daru kapłańskiego powołania, a następnie poprzez akt ofiarowania całego siebie Chrystusowi, gdy kładł głowę pod gilotynę w katowickim areszcie. Męczeństwem i przelaną krwią potwierdził swój wybór i słowa zapisane na prymicyjnym obrazku: Pan mój i Bóg mój! (J 20,28).

Właśnie w Wielkim Poście, i to naznaczonym trwającą pandemią, Jezus Chrystus zaprasza nas kolejny raz do budowania z Nim bliskości. Ks. Macha powtórzył za Tomaszem Apostołem to wyznanie: Pan mój i Bóg mój! Stanowiło ono odpowiedź na zachętę Zmartwychwstałego, skierowaną do wątpiącego ucznia: Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją w mój bok, nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym (J 20, 27). W duchu tej wiary naśladujmy Jezusa Chrystusa poprzez odkrywanie własnej misji w świecie. Znajduje ona pełny sens w Chrystusie. W swej istocie świętość to przeżywanie razem z Chrystusem tajemnic swojego życia. Polega ona na złączeniu się ze śmiercią i zmartwychwstaniem Pana
w sposób wyjątkowy i osobisty, w nieustannym umieraniu i powstawaniu z martwych wraz z Nim
(por. Franciszek, Gaudete et exsultate, 20). Świętość może oznaczać również odtwarzanie w swoim życiu różnych aspektów ziemskiego życia Jezusa: wychodzenie na pustynię, towarzyszenie Mu pod krzyżem lub spotykanie się z Nim na świętej Wieczerzy, aby tak jak Chrystus żyć pełnią miłości. Ona nie opuszcza nikogo, przyjmuje najsłabszych i włącza zagubionych do wspólnoty Kościoła. Ten zaś, który prawdziwie kocha, jest w stanie zostawić na boku swoje dążenia, oczekiwania, swoje pragnienia bycia wszechmocnym w obliczu konkretnego spojrzenia najsłabszych. […] Służba zawsze patrzy w twarz brata, dotyka jego ciała, czuje jego bliskość, a nawet w pewnych przypadkach «znosi» ją i zabiega o rozwój brata. Dlatego służba nigdy nie jest ideologiczna, ponieważ nie służy się ideom, ale służy się osobom (Franciszek, Homilia na placu Rewolucji w Hawanie, 20 września 2015 r.).

Drodzy Diecezjanie!

Charytatywna działalność ks. Jana Machy stała się inspiracją dla parafian Rudy Śląskiej i okolicznych miast do podobnego zaangażowania podczas II wojny światowej. Pragniemy od nich uczyć się wrażliwości na potrzeby osób dotkniętych zarówno duchową, jak i materialną biedą. Miejmy świadomość, że czyny miłości są spełnieniem Ewangelii i wyrażają autentyczne świadectwo chrześcijańskiego życia.

Życzę Wam, aby święty czas nawrócenia, chwile ciszy i modlitwy przed Bogiem, a także wierne wypełnianie codziennych obowiązków prowadziły do przemiany serc i odnowy międzyludzkich relacji w duchu pragnienia św. Piotra: Bądźcie wszyscy jednomyślni, współczujący, pełni braterskiej miłości, miłosierni, pokorni! Nie oddawajcie złem za zło, ani złorzeczeniem za złorzeczenie. Przeciwnie zaś, błogosławcie. Do tego bowiem jesteście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo (1P 3,8–9).

Na czas wielkopostnej rewizji chrześcijańskiego życia, podjętej w kluczu widzieć, wybrać i działać, z serca Wam błogosławię: w imię Ojca, i Syna i Ducha Świętego.

† Wiktor Skworc
Arcybiskup Metropolita Katowicki

Katowice, 17 lutego 2021 r.